คนเรานี่มันแปลก...
เวลาใครทำอะไร...ไม่ถูกใจเรา...
มันจะเกิดความคิด...ทำไมมันไม่ทำอย่างนั้น...ไม่เป็นอย่างนี้...
อยากเปลี่ยนเขา...ให้เป็นอย่างที่เราคิด...
ยังดี...ที่ความคิดนั้น...มันก็เป็นแค่ความคิด...
มันเปลี่ยนคนอื่น...ไม่ได้
เวลาทำงาน...เจอเพื่อนร่วมงาน...เอาเปรียบ...เห็นแก่ตัว
ถึงเวลาเริ่มงาน...มันมาสาย
ในเวลาทำงาน...มันหลบๆอู้ๆ
ถึงเวลาเลิกงาน...มันกลับบ้านไปก่อนเวลาอีก...
ไม่สนใจ...ปิดไฟ...ปิดแอร์...การงานคั่งค้าง
เราต้องมาคอยดูแล...ไม่งั้นไม่เรียบร้อย
ก็เผลอคิดว่า...ไอ้พวกนี้...มันขุดมาจากหลุมไหน...
มัน...เลว...สิ้นดีจริงๆ
ถามว่ามีเพื่อนร่วมงานแบบนี้ดีไหม?
(...)
คิดว่าเพื่อนร่วมงานแบบนี้ไร้ค่าไหม?
(...)
คิดว่าเพื่อนร่วมงานแบบนี้เคยทำอะไรให้ดีขึ้นไหม?
(...)
เราไม่อยากจะทำงาน...กับคนพวกนี้
อยากให้...มันถูกปลดออกไปให้หมด
สมมุติว่าวันหนึ่ง...คนเลวๆ...ชั่วๆ...หลบๆ...อู้ๆ...
เอาเปรียบ...เห็นแก่ตัว...ถูกปลดหมด
แล้วรับคนใหม่เข้ามา...
เอาคนดี...ขยัน...รับผิดชอบ...มีวิสัยทัศน์...
ทำงานเก่ง...ฝีมือดี...นิสัยดี...เสียสละเพืื่อส่วนรวม
เข้ามาทำงานแทน
ตามที่เราต้องการ
จะดีไหม?
(...)
เราจะมีความสุขที่ได้ร่วมงานกับคนเหล่านี้ไหม...?
(...)
ตอนนี้...เราได้เอาคนที่เลวกว่าเรา...ออกไปหมดแล้ว
แล้วใครล่ะ...จะเป็นคนเลวที่สุด...ในขณะนี้?
(...)
เวลาประเมินผลงานประจำปี...ใครล่ะ...จะได้คะแนนประเมินต่ำสุด?
(...)
ตกลงถ้ารอบข้างเรา...มีแต่คนแสนดี...แล้วดีไหม?
ฉะนั้นเราเป็นคนดีได้...เพราะคนที่อยู่รอบข้าง...ดันเลวกว่าเรา
ถ้าหาก...ทุกคนเปลี่ยนคนอื่นได้...ดังใจคิด
คนทั้งโลก...จะดีหมด...ยกเว้นเรา
แต่ถ้าเราเปลี่ยนตัวเอง...ให้ดียิ่งขึ้น...
เราได้ประโยชน์เต็มๆ...เผลอๆ...เปลี่ยนโลกได้
คิดได้อย่างนี้...ทำงานที่ไหน...อยู่สังคมใด...ใจก็เป็นสุข
Custom Search
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น