Custom Search

วันศุกร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

My Wedding's Presentation

รำลึกความหลังหน่อยครับ วันชื่นคืนสุข 6ก.ค.51

อันนี้เป็น wedding's presentation ที่ใช้ในงานแต่งของผมครับ ช่วยกันคิดกับหลินจนเสร็จในคืนก่อนวันแต่งนั่นเอง เอามาปันกันชมครับ

ชีวิตคู่ มันเป็นชีวิตของคน 2 คนที่มาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน มีบ้างที่อาจกระทบกระทั่งกัน แต่เดี๋ยวมันก็จะดีขึ้นเอง ต้องอาศัยความเข้าใจและอดทนครับ

คู่ของเราโชคดีครับ ที่ตลอดมาตั้งแต่คบกันยังไม่เคยทะเลาะกันเลย และการได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน มันก็ยิ่งทำให้ผมรักภรรยาผมมากขึ้นทุกๆวัน...

วันพุธที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ความฝันเริ่มก่อตัว

หลังจากได้ตำราเล่มใหม่ ตามประสาหนอนหนังสือ ก็อยากจะขลุกอยู่กับหนังสือใหม่ทั้งวัน ก็เลยตะบี้ตะบันอ่านราวกับว่าจะไม่มีโอกาสได้อ่านอีกแล้ว เจอประโยคเด็ดโดนใจหลายประโยค เช่น

"ทางไปสู่เกียรติศักดิ์ จักประดับดอกไม้ หอมยวลชวนจิตไซร้ ไป่มี"

"เกิดมาต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน"

"...ด้วยหน้าที่ชีวิต รับผิดชอบ คือคำตอบที่รบอยู่ มิรู้สิ้น ความภูมิใจลึกล้ำดั่งอาจินต์.."

...อีกสารพัด วลีโดนใจ
แถมท้ายด้วยภาพของการสวนสนามของทหารรักษาพระองค์
ตอนนั้นอ่านแล้วเหมือนไฟลุกท่วมหัวเลยครับ เนื้อหาอย่างอื่นไม่สนแล้ว สนอย่างเดียวว่า ทำยังไงถึงจะได้เป็นนักเรียนเตรียมทหาร เพราะมโนภาพตอนนั้นนี่ดูยิ่งใหญ่และน่าภาคภูมิใจเหลือเกิน ตอนนั้นตั้งใจแน่แน่วว่า เรานี่ล่ะ! จะต้องเป็นนายทหารคนหนึ่งแห่งกองทัพไทยให้ได้...

ชีวิตคู่ กับ ตะเกียบ

ได้รับความปรารถนาดีจากเพื่อนคนหนึ่ง เป็นคำกล่าวเกี่ยวกับการใช้ชีวิตคู่ น่าเป็นคำอวยพรให้กับคู่รักทุกคู่ได้นะ
"การใช้ชีวิตคู่ ก็เปรียบเหมือนการจับตะเกียบ ถ้ามีข้างเดียว ก็คีบอาหารไม่ได้ แต่แม้จะมี 2 ข้าง ถ้าคีบแรงไป อาหารก็เละ หรือถ้าคีบเบาไป อาหารก็ร่วง ฉะนั้นต้องคีบให้พอดี (และพอใจ)
เช่นกันการชีวิตคู่ ที่ต้องให้อภัยซึ่งกันและกัน และคอยประคองกันไป การใช้ชีวิตคู่จะราบรื่น"

วันศุกร์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

พระราชดำรัส ร.๘


พระราชดำรัส พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐบรามาธิบดินทร

วันอังคารที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

คู่มือเป็นเหตุ

ทุกคนมีความทรงจำทั้งที่ดี และไม่ดี บางคนแม้จะผ่านแต่เรื่องที่เลวร้ายมา แต่ก็อาจจะเลือกจำแต่สิ่งดีๆ ในขณะที่บางคนเป็นคนโชคดีที่ได้เจอแต่เรื่องดีๆ แต่โชคร้ายที่เขากลับเลือกที่จะจำแต่สิ่งเลวร้ายที่ผ่านไปแล้ว ผมเองก็มีความทรงจำหนึ่ง ครั้งเมื่อตอนเป็นนักเรียน ม.ต้น ก่อนที่จะมุ่งมั่นตั้งใจเพื่อสอบเข้ามาเป็นนักเรียนเตรียมทหาร โดยหวังว่าประสบการณ์ในครานั้นอาจเป็นกำลังใจให้น้องๆอีกหลายคน
สมัยผมเรียน ม.๓ ชีวิตตอนนั้นก็เหมือนเด็กผู้ชายทั่วไปที่ยังคงไม่มีแนวทางที่ชัดเจนว่าอนาคตข้างหน้า เราอยากจะทำอะไร เป็นนักเรียนหัวปานกลาง แต่ด้วยความชอบอ่านหนังสือเป็นชีวิตจิตใจ ก็เลยเข้าร้านหนังสือเป็นประจำ ช่วงนั้นปลายเทอมแล้ว ใกล้จบ จะต้องย้ายโรงเรียน ก็เริ่มมาคิดว่า ต้องเตรียมพร้อมแล้วนะ ไม่งั้นสอบแข่งขันกับเขาไม่ได้ เลยไปด้อมๆมองๆหนังสือคู่มืออยู่พักใหญ่ ไปสะดุดตากับคู่มือสอบเข้าเตรียมทหารของ Hi-ED เข้า สงสัยว่าไอ้เตรียมทหารมันคืออะไรหว่า แต่พอเปิดอ่านเนื้อหาข้างในเห็นมันเป็นเนื้อหา ม.ปลาย เราก็เข้าใจแบบเด็กๆว่า เออ!แค่นี้มันคงไม่เกินความสามารถหรอก ถ้าเรามีความรู้มากกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันสักระดับนึง เราต้องสอบเข้าม.ปลายได้แน่ๆ วันนั้นก็เลยกลับบ้านพร้อมคู่มือสอบเข้าเตรียมทหาร ๑ เล่ม พร้อมกับฝันหวานว่า จะได้เป็นนักเรียนในรร.มัธยมประจำจังหวัด โดยไม่คิดเลยว่า ตำราเล่มน้นล่ะ จะมาเป็นแรงบันดาลใจให้อยากเข้าเป็นนักเรียนเตรียมทหารในเวลาต่อมา...

วันจันทร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

The Crippled Dog fights

ไม่สู้ก็อายหมา
Can't fight,Shame on you!

วันอาทิตย์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

สังคมมด


มีใครเคยสังเกต หรือเรียนรู้ชีวิตความเป็นอยู่ของมดบ้างมั้ยครับ เขาบอกว่ามดเป็นสัตว์สังคมที่มีวินัยดีที่สุด จากภูมิความรู้ที่เคยเรียนมาสมัยประถม เขาบอกว่า สังคมมดจะมีการแบ่งชนชั้นและหน้าที่อย่างชัดเจน ได้แก่ มดพญา มดนางพญา มดทหาร และมดงาน
มดพญา(บรรพบุรุษ) ก็คือ มดตัวผู้ มีจำนวนน้อย มีหน้าที่ผสมพันธุ์ เพื่อให้เกิดมดรุ่นใหม่ๆ
มดนางพญา/มดราชินี(สถาบันหลัก) ก็คือ มดตัวเมียที่สามารถสืบพันธุ์ และวางไข่ได้ ในแต่ละรังก็จะมีมดนางพญาตัวเดียว
มดทหาร(ผู้รักษาอธิปไตยของชาติ) ก็คือ มดที่มีเขี้ยวใหญ่ๆ เป็นมดตัวเมียที่เป็นหมัน มีหน้าที่คุ้มภัยให้กับมดงาน และรัง(ชาติ)
มดงาน(บุคคลพลเรือน) ก็คือ มดตัวเมียที่เป็นหมัน มีขนาดเล็ก ทำงานธุรการต่างๆในอาณาจักรมด มีจำนวนมากที่สุด

ภายในมดกลุ่มๆหนึ่งจะมีราชินี ที่ทำหน้าที่วางไข่และมดงานที่เป็นตัวเต็มวัยจำนวนมากซึ่งรวมถึง ไข่ ตัวหนอน และดักแด้ มดงานเป็นมดที่มีมากที่สุดในแต่ละรัง โดยมีหน้าที่รับผิดชอบในการสร้างรังและดูแลรัง หาอาหาร ดูแลครอบครัวและราชินี และป้องกันรัง ราชินีและเพศผู้ที่มีปีกจะอยู่ในรังช่วงสั้นๆเท่านั้น ในเวลาต่อมาก็จะออกจากรังเพื่อผสมพันธุ์และสร้างรังใหม่ มดงานบางส่วนเท่านั้นที่ออกไปหาอาหาร เนื่องจากมีการแบ่งหน้าที่การทำงานอย่างชัดเจนภายในรัง บางกรณีหน้าที่ที่เจาะจงนั้นขึ้นอยู่กับอายุของมดงาน ตัวอย่างเช่น มดงานที่ออกจากดักแด้ใหม่ๆจะคงอยู่ภายในรังและดูแลไข่ ตัวหนอน และดักแด้ เมื่อมีอายุมากขึ้นมดงานก็จะเปลี่ยนกิจกรรมจากดูแลครอบครัวและเริ่มงานใหม่ในการสร้างรังและทางเดิน ในที่สุดมดงานก็จะเป็นผู้ออกไปหาอาหาร แต่มดงานบางตัวอาจดำเนินกิจกรรมที่เหมือนกันตลอดทั้งชีวิต หรือบางกรณีมดงานทั้งหมดอาจดำเนินกิจกรรมทั้งหมดภายในกลุ่ม

ชีวิตของมดโดยทั่วไปเริ่มด้วย ราชินี 1 ตัวจะบินออกจากรังที่เป็นบ้านอาศัยพร้อมด้วยราชินีและมดเพศผู้ตัวอื่นๆด้วยและจากรังอื่นๆในบริเวณใกล้เคียง ราชินีจะค้นหาที่สำหรับผสมพันธุ์ แล้วก็จะผสมพันธุ์กับมดเพศผู้ 1 ตัว หรือ 2-3 ตัวขณะยังคงบินอยู่ในอากาศแต่เป็นช่วงสั้นๆ หลังจากนั้นก็จะทิ้งตัวลงสู่พื้นดิน ราชินีจะค้นหาพื้นที่ทำรังที่เหมาะสม พื้นที่ราชินีค้นหานั้นแตกต่างกันขึ้นอยู่กับชนิดและสามารถมีขอบเขตตั้งแต่ยอดไม้จนถึงใต้ดิน ข่วงที่ราชินีค้นหาหรือขณะที่พบพื้นที่ที่เหมาะสมแล้วราชินีจะกัดปีกหรือสลัดปีกออกเนื่องจากไม่ ต้องการใช้แล้วจากนั้นราชินีจะห่อหุ้มตัวเองด้วยปลอกขนาดเล็กๆและวางไข่เป็นกลุ่มเล็กๆ ราชินียังคงอยู่ในรังกับครอบครัว

ขณะที่กำลังเจริญเติบโต ตัวหนอนที่กำลังเจริญเติบโตจะกินไข่ที่ไม่ได้ผสมซึ่งราชินีจะวางไข่โดยเฉพาะสำหรับเป็นอาหาร มดงานรุ่นที่ 1 มีขนาดเล็กกว่ามดงานรุ่นถัดๆมาเพราะว่าราชินีสามารถจัดเตรียมอาหารในปริมาณที่กำจัด เมื่อเปรียบเทียบกับการหาอาหารของมดงาน เมื่อมดงานเป็นตัวเต็มวัย ก็จะเริ่มออกจากรังและหาอาหาร โดยการจับเหยื่อกลับมาให้ราชินีและครอบครัวที่เพิ่มขึ้น กลุ่มมดพัฒนาขึ้น เพราะว่ามีมดงานตัวเต็มวัยมากขึ้น มดงานรุ่นใหม่ควบคุมดูแลครอบครัวรวมทั้งนำอาหารเพิ่มขึ้น ที่ระยะนี้ ราชินีจะลดกิจกรรมในการวางไข่และมดงานเข้ารับหน้าที่ทั้งหมดภายในรัง ราชินียังคงมีความจำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตกลุ่มมดทั่วไป เพราะว่าราชินีจะควบคุมกิจกรรมของมดงานทั้งหมดในรังด้วยการส่งสารเคมี

ราชินีได้รับอาหารจำนวนมากหรือทั้งหมดจากมดงานที่หาอาหารได้โดยตรง ระหว่างที่หาอาหาร มดงานจะสะสมของเหลวซึ่งจะเก็บสะสมไว้ที่ส่วนบนของระบบย่อยอาหาร โดยไม่มีการยักยอกไว้ เมื่อกลับไปยังรัง มดงานเหล่านี้จะสำรองของเหลวที่สะสมไว้และผ่านเข้าไปยังมดงานตัวอื่นๆ

บางครั้งเมื่อมีภัยมารุกรานรังของมัน มดชุดแรกที่จะเข้ามาก็คือมดทหาร ตามด้วยมดงานเพื่อมาคุ้มภัยให้กับรังของมัน และเมื่อต้องเจออุปสรรคร่วมกัน เช่น เมื่อตกลงในน้ำ มดทุกตัวต่างก็จะลอยมารวมตัวกันอย่างอัตโนมัติเพื่อรักษากลุ่มให้อยู่รอด แม้บางครั้งจำต้องผ่านทางน้ำก็จะสามารถเห็นได้ว่า มดพร้อมที่จะจับตัวกันเป็นสะพานเพืื่อให้มดส่วนใหญ่ได้ข้ามไป

เราลองสังเกตพฤติกรรมของมด แล้วเปรียบเทียบกับพฤติกรรมมนุษย์ดูสิครับ ทั้งมด และคน ต่างก็เป็นสัตว์สังคมชั้นสูง เพราะมีอารยธรรม ถ้ามดมันมีเทคโนโลยีเหมือนคน ป่านนี้มันคงครองโลกไปแล้ว

ในมุมกลับกันถ้าหากทุกคนในชาติ ได้เรียนรู้และเอาอย่างอารยธรรมของมด ทั้งในด้านความมีวินัยสูง ควาซื่อตรงต่อหน้าที่ ความสมานสามัคคี และการไม่ก้าวก่ายในหน้าที่ของกันและกัน สังคมมนุษย์จะมีความเป็นปึกแผ่นขนาดไหน

มีปราชญ์คนนึงเคยกล่าวไว้ในอดีตกาล ว่า "ที่สังคมมนุษย์วุ่นวาย เพราะเราทำหน้าที่ของเราไม่สมบูรณ์ และที่ยิ่งกว่านั้นเรายังไปก้าวก่ายในหน้าที่ของคนอื่นอีกด้วย" ถ้าเราสามารถทำตามหน้าที่ของเราให้สมบูรณ์ และไม่ก้าวก่ายในหน้าที่ของคนอื่น เราก็คงอยู่ร่วมได้อย่างสงบ

เรื่องใหญ่บางเรื่อง ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เสมอไป

ตอนนี้อากาศที่สงขลานี่ร้อนอบอ้าวมากครับ ฝนตกทุกวัน ด้วยความที่ยังไม่เคยชินกับฤดูกาลที่นี่ พอโทรไปคุยกับทางบ้าน ก็มักจะถามเขาว่า"ที่บ้านฝนตกป่าว?" แล้วผมก็มักจะได้รับคำตอบว่า "นี่มันเข้าหน้าหนาวแล้วนะ ต๊องป่ะเนี่ย" ถึงมานึกได้เป็นคราวๆว่า เออ!ที่นี่ภาคใต้มันมีแต่หน้าร้อนกับหน้าฝนตามวิชาภูมิศาสตร์ที่เคยเรียนมา
ตัวชี้วัดความเป็นผู้นำทางทหาร มีอยู่ 4 ข้อได้แก่ 1.ขวัญ 2.วินัย 3.ความรักหมู่คณะ 4.ประสิทธิภาพ
กลับจากพักคราวนี้มาถึงพอดีในวันลอยกระทง มีอันต้องผิดหวังเล็กน้อยกับลูกชุดผม เพราะขาดหายไปโดยไม่บอกกล่าวถึง 2 คน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม แต่ก็ทำให้ผมต้องนึกถึงตัวชี้วัดความเป็นผู้นำทางทหาร เพื่อพิจารณาตัวเอง ผมบกพร่องที่ไม่สามารถสร้างสำนึกในความเห็นแก่หมู่คณะมากกว่าประโยชน์ส่วนตัวให้แก่ทหารได้ ทหารผมขาดด้วยเหตุผลง่ายๆแค่อยากจะอยู่เที่ยวงานลอยกระทง ไร้สาระสิ้นดี!
และเคยมีผู้กล่าวไว้ว่า "คนที่สร้างคุณประโยชน์ได้ดีที่สุด ก็คือคนที่สามารถทำตามหน้าที่ของตนได้อย่างครบถ้วน สมบูรณ์ที่สุดนั้นเอง"

ตอนนั้นรู้สึกเหมือนมันเป็นเรื่องใหญ่มาก แต่พอได้สติ มีเวลาให้คิด มันก็รู้ได้ว่า เรื่องแค่นี้มันเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว มีเรื่องใหญ่กว่านี้ให้คิดอีกหลายเรื่อง ผมภูมิใจนะที่ได้มาทำงานให้หน่วย การออกราชการสนามทำให้ผมได้ประสบการณ์หลายอย่างที่ในหน่วยไม่สามารถให้ผมได้ ผมภูมิใจที่ได้ผ่านการเป็น จปร. ที่นั่นสอนให้ผมได้มาเป็นผู้นำคน ที่นั่นให้โอกาสที่ดีที่สุดแก่ผม และผมก็มั่นใจว่าผมคิดถูกที่มาเป็นทหาร ชีวิตการเป็นทหารของผมแม้จะเริ่มต้นได้ไม่นาน แต่สักวันผมจะต้องเป็นนายทหารที่สามารถสร้างคุณประโยชน์ให้แก่กองทัพ และสถาบันหลักของชาติอย่างอเนกอนันต์ให้ได้

วันพุธที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

The Frog and the Ox



"Oh Father," said a little Frog to the big one sitting by the side of a pool, "I have seen such a terrible monster! It was big as a mountain, with horns on its head, and a long tail, and it had hoofs divided in two."
"Tush, child, tush," said the old Frog, "that was only Farmer White's Ox. It isn't so big either; he may be a little bit taller than I, but I could easily make myself quite as broad; just you see."
So he blew himself out, and blew himself out, and blew himself out.
"Was he as big as that?" he asked.
"Oh, much bigger than that," said the young Frog.
Again the old one blew himself out and asked the young one if the Ox was as big as that.
"Bigger, Father, bigger," was the reply.
So the Frog took a deep breath, and blew and blew and blew, and swelled and swelled. And then he said, "I'm sure the Ox is not as big as this." But at that moment he burst.
Moral:
Self-conceit may lead to self-destruction.