ครบรอบร้อยวัน "หมวดตี้"

ดูข่าวเมื่อวาน เขาว่าครบรอบวันตาย ๑๐๐วันของวีรบุรุษท่านนึงของแผ่นดินไทยแล้ว คนที่เรารู้จักกันในนามว่า “หมวดตี้” ไม่นึกเลยว่านับจากวันที่เพื่อนผมตายไปจะผ่านไปเร็วขนาดนี้ “หมวดตี้”เป็นอดีตเพื่อนร่วมตอนกับผมตอนเราเป็นนักเรียนเตรียมทหารด้วยกัน เรามักเรียกเขาว่า”คิตตี้”เสมอ ซึ่งมีที่มาจากชื่อ”กฤตติกุล” เขาเป็นคนนึงที่เพื่อนๆทั้งตอนรักเขา อาจเพราะเขามีเสน่ห์ที่รอยยิ้มและอารมณ์ขันมั้ง และเขาก็มีอุดมการณ์อย่างแรงกล้าด้วย ผมยอมรับว่าอุดมการณ์ของผมคงไม่สู้เพื่อนคนนี้ แต่เราก็ทำในหน้าที่เดียวกัน เพื่อสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และประชาชน เมื่อวานแม่ผมโทรมาบอกว่า เห็นข่าว”หมวดตี้” แล้วก็นึกเป็นห่วง โทรมาหาผมด้วยความห่วงใย นี่ล่ะหนาหัวอกคนเป็นแม่ การเป็นทหารเป็นความภาคภูมิใจ ที่เราได้สละตัวมาทำงานเพื่อชาติ แต่การต้องทำงานไกลบ้าน มันก็เป็นธรรมดาที่คนข้างหลังจะคอยเป็นห่วง สำหรับทุกคนที่ได้มีโอกาสอยู่กับพ่อ แม่ ได้อยู่กับคนที่รัก พวกคุณมีโอกาสจะได้ทำอะไรดีๆต่อเขามากกว่าผมมากมายนัก ผมขอให้คุณได้ใช้โอกาสนั้นในการตอบแทนคุณท่าน ดูแลท่าน ดูแลคนที่คุณรัก อย่ารอจนสายเกินไป
“Live as if you were to die tomorrow ,Learn as if you were to live forever”
“จงใช้ชีวิตให้เหมือนกับว่าชีวิตจะจบสิ้นในวันพรุ่งนี้ แต่จงเรียนรู้เหมือนกับว่าเราจะอยู่จนชั่วนิรันดร์”
มหาตมะ คานธี