สวัสดีครับ วันนี้ก็สิ้นเดือนอีกแล้ว คงเป็นวันที่ใครหลายๆคนยิ้มออก เพราะเงินเดือนเข้า ส่วนตัวผมจะเข้าไม่เข้าก็ยังไม่เดือดร้อนหรอก เพราะทำงานอยู่ที่นี่ไม่ค่อยได้มีโอกาสใช้เงินสักเท่าไร นั่นล่ะครับ ข้อดีอย่างนึงของคนที่ออกสนาม เพราะกลับบ้านทีก็มีเงินเหลือเก็บ ถ้าไม่ได้ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ไม่นานก็มีเงินก้อนแล้วล่ะครับ
น่าแปลกอย่างนึงที่ว่า คนยิ่งมีเงินมาก มักยิ่งมีโอกาสเป็นหนี้สูง เพราะประสบการณ์ที่ผ่านมา กลับบ้านทีนึงต้องเห็นทหารบางคนมีโทรศัพท์ใหม่กลับมา หรือไม่ก็มีอะไรแปลกกลับมาให้เห็นเสมอ แต่นั่นก็คงเป็นเรื่องธรรมดา ผมถือว่าเขาให้รางวัลกับตัวเองที่ได้ทำงานหนักมาทุกวัน แต่ที่เห็นยิ่งกว่านั้นคือ บางคนจบยุทธการไปมีเงินเก็บหลายหมื่น บางคนอาจมีเกือบแสน ก็เลยเอาไปดาวน์รถบ้าง แล้วก็ต้องมาดิ้นรนกันต่อไปเพื่อหาเงินมาผ่อนงวดรถ ดูแล้วไม่ค่อยเห็นเขามีความสุขกันเท่าไรเลย
มันทำให้ผมนึกถึงคำว่า”พอเพียง” คำๆนี้มีมานานแล้ว แต่เรากลับหาคนที่เข้าใจมันจริงๆได้น้อยเหลือเกิน ถ้าหากคนไทยนึกถึงพระบรมราโชวาทของในหลวง แล้วน้อมนำไปปฏิบัติอย่างผู้ที่มีความเข้าใจ ผมว่าบ้านเมืองเราจะมั่นคงและมั่งคั่งกว่านี้ และข้าราชการ ชาวบ้าน ตาสีตาสาที่มีรายได้น้อยๆก็คงจะมีรอยยิ้มและมีชีวิตที่สมบูรณ์พูนสุขขึ้นอีกมากมาย


ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น