Custom Search

วันอาทิตย์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

เรื่องใหญ่บางเรื่อง ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เสมอไป

ตอนนี้อากาศที่สงขลานี่ร้อนอบอ้าวมากครับ ฝนตกทุกวัน ด้วยความที่ยังไม่เคยชินกับฤดูกาลที่นี่ พอโทรไปคุยกับทางบ้าน ก็มักจะถามเขาว่า"ที่บ้านฝนตกป่าว?" แล้วผมก็มักจะได้รับคำตอบว่า "นี่มันเข้าหน้าหนาวแล้วนะ ต๊องป่ะเนี่ย" ถึงมานึกได้เป็นคราวๆว่า เออ!ที่นี่ภาคใต้มันมีแต่หน้าร้อนกับหน้าฝนตามวิชาภูมิศาสตร์ที่เคยเรียนมา
ตัวชี้วัดความเป็นผู้นำทางทหาร มีอยู่ 4 ข้อได้แก่ 1.ขวัญ 2.วินัย 3.ความรักหมู่คณะ 4.ประสิทธิภาพ
กลับจากพักคราวนี้มาถึงพอดีในวันลอยกระทง มีอันต้องผิดหวังเล็กน้อยกับลูกชุดผม เพราะขาดหายไปโดยไม่บอกกล่าวถึง 2 คน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม แต่ก็ทำให้ผมต้องนึกถึงตัวชี้วัดความเป็นผู้นำทางทหาร เพื่อพิจารณาตัวเอง ผมบกพร่องที่ไม่สามารถสร้างสำนึกในความเห็นแก่หมู่คณะมากกว่าประโยชน์ส่วนตัวให้แก่ทหารได้ ทหารผมขาดด้วยเหตุผลง่ายๆแค่อยากจะอยู่เที่ยวงานลอยกระทง ไร้สาระสิ้นดี!
และเคยมีผู้กล่าวไว้ว่า "คนที่สร้างคุณประโยชน์ได้ดีที่สุด ก็คือคนที่สามารถทำตามหน้าที่ของตนได้อย่างครบถ้วน สมบูรณ์ที่สุดนั้นเอง"

ตอนนั้นรู้สึกเหมือนมันเป็นเรื่องใหญ่มาก แต่พอได้สติ มีเวลาให้คิด มันก็รู้ได้ว่า เรื่องแค่นี้มันเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว มีเรื่องใหญ่กว่านี้ให้คิดอีกหลายเรื่อง ผมภูมิใจนะที่ได้มาทำงานให้หน่วย การออกราชการสนามทำให้ผมได้ประสบการณ์หลายอย่างที่ในหน่วยไม่สามารถให้ผมได้ ผมภูมิใจที่ได้ผ่านการเป็น จปร. ที่นั่นสอนให้ผมได้มาเป็นผู้นำคน ที่นั่นให้โอกาสที่ดีที่สุดแก่ผม และผมก็มั่นใจว่าผมคิดถูกที่มาเป็นทหาร ชีวิตการเป็นทหารของผมแม้จะเริ่มต้นได้ไม่นาน แต่สักวันผมจะต้องเป็นนายทหารที่สามารถสร้างคุณประโยชน์ให้แก่กองทัพ และสถาบันหลักของชาติอย่างอเนกอนันต์ให้ได้

ไม่มีความคิดเห็น: